Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2009

Ημερολόγιο καταστρώματος

Disclaimer: Ακολουθούν ασυνάρτητες σκέψεις από ταξίδι στις ΗΠΑ οι οποίες γράφτηκαν σε άτακτα χρονικά διαστήματα και κατόπιν απότομων αλλαγών στους κιρκάδιους ρυθμούς μου (το γνωστό jet-lag). Η συγγραφέας διατηρεί το δικαίωμα να μην γίνεται κατανοητή από όλους τους αναγνώστες.



  • Το lounge της ΒΑ στο terminal 5 και η business class της είναι όλα τα λεφτά. Είχε δίκαιο η Princess που έλεγε «once you go up you can’t go back»! Πως θα ξαναταξιδέψω υπερατλαντικά χωρίς το προσωπικό μου και αναπαυτικότατο κουβούκλιο που γίνεται κρεβάτι στο upper deck, με προσωπική ταινιοθήκη και πραγματικά μαχαιροπήρουνα για το chocolate-caramel cheesecake μου?! Καταραμένη παλιοζωή και παλιοκοινωνία! (Περιττό να πω ότι ο μόνος λόγος που ταξίδεψα με στυλ ήταν επειδή ταξίδευα με τα μίλια του καθηγητή μου και φυσικά δεν θέλω να ξέρω καν πόσο θα κόστιζε αλλιώς).


  • Τα παιδάκια, όσο χαριτωμένα και να είναι, χρειάζονται έναν Ηρώδη όταν σε 2,5 ώρες πτήση (economy αυτή τη φορά) δεν σταματούν λεπτό είτε να τσιρίζουν είτε να τραγουδούν. Αυτά να τα ακούν ορισμένες που θέλουν να γίνουν μανάδες χτες!


  • Βγαίνοντας από το αεροδρόμιο στην Τάμπα ένιωσα ένα πολύ οικείο συναίσθημα το οποίο μου πήρε μερικά δευτερόλεπτα για να αποκωδικοποιήσω. Ήταν η ίδια υγρασία με το αεροδρόμιο της Λάρνακας. I was home!


  • Μισώ μισώ μισώ τα Αμερικάνικα τελωνεία! Παρότι ρώτησα 2 φορές (και στο Λονδίνο και στο Σικάγο) αν μπορούσα να κλειδωσω τη βαλίτσα μου και μου είπαν ότι ήταν εντάξει για πτήσεις προς τις ΗΠΑ, όταν έφτασα βρήκα τη βαλίτσα μου με κομμένη κλειδαριά. Και μόλις την είχα φτιάξει! Και φυσικά επειδή ήταν κλειδωμένη δεν την άνοιξαν μόνο, την ανακάτεψαν και καλά καλά! Κάνω λάθος ή δεν επιτρέπεται να ανοίγουν τη βαλίτσα σου χωρίς να είσαι παρών? Αυτό συν το προαναφερθέν παιδάκι που στρίγγλιζε επί 2 ώρες ενώ το βιολογικό μου ρολόι έλεγε περασμένες 5 το πρωί έφτασα στο ξενοδοχείο μέσα στα νεύρα. Ενόψει του τετελεσμένου της κατάστασης,όμως, έβρισα κανα δεκάλεπτο και κοιμήθηκα.


  • Παρότι επιβεβαίωσα για άλλη μια φορά το πόσο πιο ανοιχτοί, ευπροσήγοροι και φιλόξενοι είναι οι Αμερικανοί σε σχέση με τους Ευρωπαίους και πάλι δεν θα ήθελα να ζήσω εδώ. Η Ευρώπη έχει μια ποιότητα –σαν φιλμ νουάρ του γαλλικού κινηματογράφου- που μου ταιριάζει περισσότερο. Επίσης, δεδομένου του μεγέθους των μερίδων θα έπρεπε να αλλάξω το όνομα μου από drSpock σε drΒουβάλα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα!


  • Έμαθα γκολφ! Και έχω και τη φουσκάλα στον αριστερό μου αντίχειρα για να το αποδείξω! Όταν αρχίσεις να βρίσκεις τη μπάλα γίνεται αρκετά διασκεδαστικό, αρκεί να θυμάμαι να μην λυγίζω τον αριστερό μου αγκώνα. Και να πάρω ένα γάντι!


  • What a waste. Έμενα μόνη μου σε σουίτα με σαλόνι μεγαλύτερο από του διαμερίσματος μου στη Λευκωσία και κουζίνα μεγαλύτερη από του διαμερίσματος στο Λονδίνο. Χάθηκε να ταξίδευα με το γκόμενο! Τουλάχιστον θα είχε νόημα το υπέρδιπλο. Και για να γίνω και λίγο μελό, όπως είπε και η Princess κάποτε όταν της εξέφρασα το θαυμασμό μου που είχε μείνει σε σουίτα στο Woldorf Astoria καλεσμένη ενός συνεδρίου «yes, but I had no one to share it with». Καταραμένες ορμόνες!


  • Με εκνευρίζουν οι ξανθιές Αμερικανιδες με την ηλίθια προφορά. Μπορεί να μην είναι (όλες) χαζές αλλά δεν παύουν να μ’εκνευρίζουν. Το ίδιο ξανθές Γερμανίδες φερ’ειπείν είναι μια χαρά.


  • Για όσους νομίζουν ότι επειδή ήρθα στη Φλόριδα αυτόματα έχω πάει στο Maiami, στα Κeys και ξάπλωνα όλη μέρα στην πισίνα, έχω να δηλώσω ότι πήγα το πολύ μέχρι πιο κάτω (στο φημισμένο? Tarpon Springs με την ελληνική σφουγγαράδικη παροικία) και έκατσα μόλις 2 ώρες στον ήλιο. Όλο τον υπόλοιπο καιρό πήγαινα σαν καλό παιδάκι στο συνέδριο και δούλευα στον υπολογιστή για την παρουσίαση στο Σικάγο. Τα Κeys τα είδα μόνο στο CSI Miami!


  • Έφαγα τηγανητό αλλιγάτορα (New Orleans style) στο Σικάγο και ακριβώς όπως θα περίμενε κανείς είχε γεύση μεταξύ κοτόπουλου και αστακού αν και με τόσα μπαχαρικά δεν κατάλαβα και πολλά.


  • Ήμουν στο Σικάγο την ημέρα του Αγίου Πατρικίου και δεν πήγαμε καν down-town να δούμε το ποτάμι που είχε βαφτεί πράσινο! Αλλά αυτά συμβαίνουν όταν ταξιδεύεις για δουλειά με τον καθηγητή σου. Τι νομίζα, ότι οι Αμερικανοί θα μας φιλοξενούσαν τσάμπα? Εργασία και χαρά και άλλα 2 papers προστέθηκαν στη στοίβα των άλλων 5 που έχω να γράψω μέσα στους επόμενους 2-3 μήνες αν είναι να «χτίσω» το CV μου. Γιατί δεν έγινα δημόσιος υπάλληλος?!


  • Γέρασα. Πάει και τελείωσε! Μέχρι πρόπερσι μου έπαιρνε μια μέρα να ξεπεράσω το jet-lag, αν το έπιανε και καθόλου το μάτι μου δηλαδή. Τώρα, μετά από 10 μέρες σχεδόν σε άλλη ήπειρο εξακολουθώ να ξυπνώ χαράματα και να μην μπορώ να κοιμηθώ καλά. Το επόμενο βήμα θα είναι να θέλω να γίνω μάνα!


  • Επέστρεψα! Δεν το πιστεύω ότι έχει περάσει ήδη σχεδόν ο μισός μου χρόνος στο Λονδίνο. Δεν θέλω να φύγω. Αλλά ακόμα να αποφασίσω τι θα κάνω. Λέω να κοιμηθώ κανα 12ωρο πρώτα και μετά έχει ο Θεός. Ή η τυφλή τύχη. Ή οι επιλογές μου. Ή και τα 3. Χρειάζομαι ύπνο!

5 σχόλια:

Cake είπε...

welcome!!! en tzai kserw ti ennoeis otan les epstrepsa fisika. epestrepses londino oksa kipro?

wow inta apistefta pramata eides!! tixeroula!!

ρίτσα είπε...

ουάου, ακούονται ωραίες εμπειρίες!

το disclaimer δείξε το του λάζαρου πέρκει μάθει τζιαι τζιήνος να κάμνει :)

we-want pictures here
we-want pictures here

Διάσπορος είπε...

Αρέσαν μου όσα είδαν τα μάτια σου. Πολλά ιδιαίτερος και περίεργος τοπος η Florida....


pics pics


για το jet lag -melatonin..

Gourounella είπε...

Ζηλεύωωωωω!!! Πόσο ζηλεύω! Έπρεπε να φιλοξενήσεις ένα Αμερικανό στην σουίτα για να δουμε και μεις τις κρυφές τους χάρες! Αν έχουν δηλαδή γιατί πολύ το αμφιβάλω!!:)
Πιστεύω σε μένα αναφέρεσαι με το θέμα των μανάδων!?! Πάραυτα τα παιδιά είναι τρισχαριτωμένα!!
Θέλω και εγώ συνέδρια στα εξωτερικά!!!!

drSpock είπε...

@Cake: Home is where your heart is. Επέστρεψα Λονδίνο. Κύπρο το καλοκαίρι πάλι αναλόγως και των επαγγελματικών συνθηκών.

@Ritsa: Φωτογραφίες? Ποιες φωτογραφίες? Αφού ήμουν κλεισμένη στο resort 5 μέρες. Έβγαλα κάτι σκιουράκια, τα οπίσθια μιας χελώνας και τα σφουγγαράδικα της πολίχνης (ο Θεός να την κάνει πόλη). Άτε και 2-3 του Tampa bay area που το αεροπλάνο. Αλλά δυστυχώς δεν έφερα το καλώδιο της φωτογραφικής μαζί μου ¨)

@Διάσπορος: Ισχύουν τα πιο πάνω. Όντως περίεργος τόπος η Φλόριδα αλλά ελάχιστα είδα. Ούτε καν την Τάμπα να φανταστείς! Όσο για το jet-lag αυτό που χρειάζομαι δεν είναι μελατονίνη αλλά απαλοιφή του πρωίνού ξυπνήματος την επομένη! Τώρα στο Λονδίνο επέρασε μου with a good nights sleep!


@Γουρουνέλλα: Τι ζηλεύεις παιδί μου? Αφού λέμε δεν είδα τίποτα και πήγα με τον καθηγητή μου! Βέβαια σε γενικές γραμμές καλά πέρασα αλλά το καλύτερο με τα συνέδρια στο εξωτερικό είναι να έχεις καλή παρέα και χαλαρό πρόγραμμα!
(Και ναι, σ'εσένα αναφέρομαι!)