Alea zacta est!

Ευχαριστώ θερμότατα όλους όσους πήραν μέρος στο τηλεπαιχνίδι «Πές κι εσύ τη γνώμη σου για το μέλλον μου. Μπορείς!» Όλες οι γνώμες και συμβουλές λήφθησαν σοβαρά υπόψιν και ήταν καταλυτικές στο να συνειδητοποιήσω ένα πράγμα.

ΟΤΙ ΚΑΜΝΩ ΠΑΝΑΥΡΚΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΥ ΜΟΥ!

Ότι δηλαδή τα πράγματα είναι απείρως πιο απλά από ότι τα αντιλαμβάνομαι, ουσιαστικά ξέρω τι θέλω και πως είμαι μία μαζοχίστρια που περιπλέκει τα πράγματα μονίμως χωρίς λόγο (τα εσωτερικά θεματάκια θα τα αντιμετωπίσω σταδιακά και με χρήση ψυχοτρόπων ουσιών). Ο κύβος ερίφθη, λοιπόν.



Πάω Λονδίνο!




Το Λονδίνο δεν έχει ειδοποιηθεί ακόμα αλλά θα το μάθει εν ευθέτω χρόνο.


----------------------------------------------
Βραχυπρόθεσμα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση:
1ον: Συζητώ το θέμα με τον καθηγητή μου τέλη Οκτωβρίου (να ξέρει τι του γίνεται).

2ον: Πετάγομαι Λονδίνο το Δεκέμβρη προς αναθέρμανση ντόπιων κοννέ τα οποία ελπίζω να αποδειχθούν ιδιαιτέρως πολύτιμα και να έχουν ως αποτέλεσμα την επανάληψη της πρότασης «Why don”t you come work with us» με συγκεκριμένες προδιαγραφές.

3ον: Ξοδεύω το μισθό του Δεκεμβρίου στην Oxford street(μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια!).

4ον: Αν ισχύσει το 2ον όλα καλά. Αν όχι αρχίζω να κοιτάζω για Post Doc.

5ον: Ψάχνω για στούντιο με σχετικά καινούριο μπάνιο στο κεντρικό Λονδίνο σε λογική τιμή για να μην αναγκαστώ να πουλήσω το νεφρό μου για να τα βγάλω πέρα (πάντα θα είμαι αιθεροβάμων).



Ευτυχώς το βλογ μεταφέρεται παντού!


Discalimer: This bloger reserves the right to change her mind as she sees fit and without any previous notification. Πάνω απ' όλα σταθεροτης!